syzsyki-cedrowe

Syberyjski cedr (Pinus sibirica) Limba Syberyjska, zwany też Jodłą syberyjską – jest iglastym,
wiecznie zielonym, wysokim i dużym drzewem, które rośnie na terytorium Zachodniej
i Wschodniej Syberii.
Syberyjski cedr dorasta do 40-45 m wysokości, średnice pnia ma 1,5-2 metra, żyje do 500-800 lat,
owocować zaczyna dopiero po 20 latach, ? szyszka z orzeszkami dojrzewa 2 lata!
Syberyjskie cedry rosną na nie opanowanych przez człowieka dziewiczych terenach, w czystym
naturalnym środowisku przyrodniczym, gdzie nigdy nie stosowano chemicznych nawozów czy
trujących środków chemicznych. A to oznacza, że wszystkie zbierane cedrowe komponenty są
żywnością naturalną i ekologiczną. Uważa się, że im dalej na północ i bardziej surowsze warunki
przyrodnicze, w których rośnie drzewo, tym silniejsze lecznicze właściwości cedrów.
Syberyjski cedr jest potężnym magazynem, kumulującym naturalną biologiczną energię słońca,
światła, wody, powietrza i ziemi, którą oddaje nam, ludziom, w postaci uzdrawiającej siły
i surowców leczniczych. Lecznicze właściwości cedru syberyjskiego znane od wielu stuleci.
Surowiec leczniczy stanowi cała naziemna część drzewa zarówno gałązki i kora, jak i szyszki,
igły, skorupki i trociny. Najcenniejszym darem cedru jednak są orzeszki i tłoczony z nich olej
cedrowy oraz żywicę cedrową i pochodne z niej produkty o wysokiej wartości zdrowotnej.

Cedr syberyjski ma tak dobre właściwości lecznicze i energetyczne jak cedr himalajski
( cedrus deodara) , zatem inne gatunki ( cembre) takie jak Limba europejska, w tych sprawach,
nie powinna być nawet z nim porównywana. Spór o klasyfikację cedru syberyjskiego,
nie jest zakończony, sądzę że w niedługim czasie rozstrzygną go naukowcy.
Cedr który z powodów politycznych i komercyjnych został sosną syberyjską, z pewnością
znajdzieswoje właściwe miejsce w systematyce . Od dawna istnieją i są nadal prowadzone,
przez instytuty badawcze, badania podważające obecną systematykę wielu gatunków,
w tym także cedru syberyjskiego. Współczesne badania genetyczne roślin zmieniają obecnie
wiele dawnych klasyfikacji objawowych, wykonywanych „ pod wpływem” i „na oko”, na szczęście
dla przyrody, zaczyna się odchodzić od tylko jednej amerykańskiej szkoły klasyfikacji,
która jako „ najsłuszniejsza” narobiła wiele zamętu w systematyce i nazewnictwie.
Niektórzy naukowcy idą dalej , twierdząc że Cedr syberyjski jest ojcem pozostałych Cedrów.

    Ciekawostki

Cedr to jedno z najpiękniejszych i największych drzew Syberii.
Piękny jest cedrowy las o każdej porze roku.
Pod gęstymi, zwartymi koronami drzew jest w takim lesie dość ciemno, a bujne gałęzie olbrzymów
i młodych roślin dodają takiemu mrokowi tajemniczego czaru.
Rosyjski pisarz Dmitrij Mamin-Sybiriak, zachwycając się cedrami, porównywał je do
„szlachciców w aksamitnych futrach”. Na przestrzeni wielu stuleci materialna i duchowa kultura,
samo życie Obdorii, jak w dawnych wiekach nazwano ”wschodni kraj za Uralem”,
była ściśle związana z cedrem. Kozacy, którzy przybyli za Ural, nazwali cedr
„syberyjskim olbrzymem”, a tobolscy chłopi „tajemnym drzewem”.
Dla ludności Górnej Szorii był on „drzewem-krową” i „drzewem-matką”,
dla wielu z nas był i pozostaje królem tajgi, cudownym drzewem, panem syberyjskich lasów.
Bez wątpienia syberyjski cedr to duma narodowa i bogactwo Rosji.
Cedrowe lasy dawały ludności miejscowej doskonałe drewno, zwierzynę, futra, jagody, grzyby,
orzechy. Karmiły, skrywały i chroniły. Potężne cedry zawsze ofiarowały człowiekowi
nieocenione i niedające się z niczym porównać bogactwo – zdrowie, fizyczną i duchową siłę.

 

senno
Written on Sierpień 27th, 2013

Megavital is proudly powered by WordPress and the Theme Adventure by Eric Schwarz
Entries (RSS) and Comments (RSS).

Megavital

Mega Zdrowie